وعياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است در تفسير إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى تا ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ فرمود : ما از آن ذرّيّتيم وبقيهء آن عترتيم « 1 » . وبه سند ديگر روايت كرده است كه : در قرآن به جاى « وآل عمران » ، « وآل محمد » بوده است ، آنها كه قرآن را جمع كرده‌اند نامى را به جاى نامى گذاشته‌اند « 2 » . وبه چند سند ديگر روايت كرده كه رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : روح وراحت ورحمت ونصرت وآسانى وتوانگرى وخشنودى وغلبه بر أعادي وقرب خدا ومحبت از جانب خدا واز جانب رسول أو از براي كسى است كه على را دوست دارد وپيروى كند أوصياء بعد از أو را ، بر من واجب است كه ايشان را داخل گردانم در شفاعت خود وبر پروردگار من لازم است كه شفاعت مرا در حقّ ايشان قبول كند زيرا كه ايشان اتباع منند وهر كه متابعت من نمايد از من است ، مثل إبراهيم جارى شده است در من كه إبراهيم گفت : فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي « 3 » زيرا كه إبراهيم از من است ومن از اويم ، ودين من دين أو ودين أو دين من است ، وسنّت من سنّت اوست وسنّت أو سنّت من است ، وفضيلت من فضيلت اوست ومن از أو افضلم ، واين تصديق فرمودهء پروردگار من است كه فرمود ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ « 4 » . وابن بطريق در كتاب عمده از تفسير ثعلبى روايت كرده است از أبى وابل كه گفت : خوانده‌ام در مصحف عبد اللّه بن مسعود : « ان اللّه اصطفى آدم ونوحا وآل إبراهيم وآل محمد على العالمين » « 5 » . آيهء سوم - قول خدا است الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى « 6 » يعنى :

--> ( 1 ) . تفسير عياشى 1 / 168 . ( 2 ) . تفسير عياشى 1 / 168 و 169 . ( 3 ) . سورهء إبراهيم : 36 . ( 4 ) . تفسير عياشى 1 / 169 . ( 5 ) . عمدهء ابن بطريق 55 . ( 6 ) . سورهء نمل : 59 .